Rehabilitacja poznawcza – jak przywraca się uwagę, pamięć i świadomość?

Rehabilitacja neurologiczna obejmuje wiele aspektów i rodzajów terapii, w tym rehabilitację poznawczą. Jej celem jest odbudowa bądź kompensacja funkcji umysłowych po urazie, udarze mózgu, zapaleniu mózgu, niedotlenieniu, operacjach neurochirurgicznych czy w przebiegu chorób neurologicznych. W praktyce oznacza ona systematyczną, nieraz długotrwałą pracę nad takimi procesami jak uwaga, pamięć, świadomość, funkcje wykonawcze, percepcja czy planowanie. To jednak również praca nad emocjami, motywacją i zachowaniem pacjenta. Na czym polega rehabilitacja poznawcza, dla kogo jest przeznaczona i jakie metody są w jej ramach stosowane? Wyjaśniamy.

Czym jest rehabilitacja poznawcza i dla kogo jest przeznaczona?

Rehabilitacja funkcji poznawczych to cały zespół metod terapeutycznych, które mają prowadzić do przywrócenia utraconych funkcji, wykorzystywać zachowane zasoby mózgu do kompensacji deficytów oraz nauczyć pacjenta nowych strategii, które pomogą mu funkcjonować pomimo ograniczeń. To także metody pokazujące, jak modyfikować otoczenie, aby wspierać niezależność i bezpieczeństwo pacjenta. Proces rehabilitacji poznawczej jest oparty na neuroplastyczności mózgu, czyli zdolności do reorganizacji połączeń neuronalnych i tworzenia nowych ścieżek funkcjonalnych. Taki typ rehabilitacji jest skierowany do osób, które doświadczają zaburzeń funkcjonowania intelektualnego, wywołanych takimi czynnikami, jak udar mózgu, uraz czaszkowo-mózgowy, guzy i zabiegi neurochirurgiczne, stany zapalne mózgu i opon mózgowych, a także niedotlenieniem, m.in. w wyniku nagłego zatrzymania krążenia, chorób neurodegeneracyjnych, jak choroba Parkinsona czy też encefalopatie metaboliczne. Najczęściej pojawiającymi się wówczas objawami, które świadczą o potrzebie rehabilitacji poznawczej, są trudności z koncentracją i zaburzenia uwagi, zaburzenia pamięci krótkotrwałej i długotrwałej, dezorientacja i spowolnienie myślenia, impulsywność, zaburzenia planowania lub inicjacji działania.

Jak przywraca się uwagę w drodze rehabilitacji poznawczej?

Uwaga to podstawa wszystkich innych funkcji poznawczych, a jej zaburzenia mogą przybierać formę trudności z koncentracją, łatwego rozpraszania się, niemożności utrzymania czujności przez dłuższy czas, a także problemów z podzielnością uwagi czy spowolnienia przetwarzania informacji.

W przypadku rehabilitacji osób z zaburzeniami funkcji poznawczych, a w jej ramach treningu uwagi stosuje się najczęściej podejście stopniowane, rozpoczynając pracę z pacjentem w oparciu o najprostsze zadania, a kończąc na tych bardziej złożonych, które wymagają podzielności uwagi oraz jej przełączania między bodźcami czy zadaniami. Wdraża się także program komputerowy do rehabilitacji funkcji poznawczych, oferujący zadania polegające na wyszukiwaniu symboli, śledzeniu wzrokowym, czy sekwencjach reagowania. Ważny jest też trening czujności i tempa przetwarzania w oparciu o aktywności wykonywane pod kontrolą czasu, jednocześnie systematycznie skracając możliwy czas reakcji.

Uwagę można ćwiczyć także w warunkach rzeczywistych, np. poprzez gotowanie z instrukcją, próby wykonywania pracy, gdy w tle pojawiają się rozpraszacze – np. hałas, jak również prowadzenie wielowątkowych rozmów.  

Chcesz dowiedzieć się więcej? Skontaktuj się z nami

Na czym polega trening przywracania pamięci?

Pamięć to złożony system, który obejmuje różne jej typy – krótkotrwałą, roboczą, epizodyczną, semantyczną, proceduralną oraz prospektywną. Niestety to właśnie zaburzenia pamięci są jednym z najczęstszych skutków uszkodzeń mózgu. Kluczowymi metodami treningu pamięci są m.in. ćwiczenia oparte na powtarzaniu i wzmacnianiu ścieżek neuronalnych, np. poprzez zapamiętywanie list, dopasowywanie par, powtarzanie sekwencji czy odtwarzanie informacji po przerwie. Wykorzystuje się także techniki mnemotechniczne oparte o skojarzenia wizualne czy historyjki pamięciowe oraz trening pamięci roboczej, wykonując zadania manipulujące informacją, jak odliczanie od zadanej liczby, powtarzanie sekwencji od tyłu czy sortowanie elementów według podanej reguły. Skutecznym wsparciem pamięci jest również stosowanie jej wspomagaczy w postaci kalendarzy, aplikacji przypominających, notatników oraz tablic rozmieszczonych w domu. Jedną z form treningu pamięci po uszkodzeniu mózgu jest również nauka poprzez kontekst czyli zapamiętywanie w naturalnych sytuacjach, jak np. przygotowywanie posiłku.

Co mówią o nas nasi Pacjenci?

W jaki sposób można pracować nad przywracaniem i poprawą świadomości po uszkodzeniu mózgu?

W neurorehabilitacji termin świadomość odnosi się zarówno do świadomości własnego ciała i otoczenia, jak i do zdolności rozumienia własnych ograniczeń. Zaburzenia świadomości mogą zatem mieć różny charakter, w zależności od czynnika, który je wywołał i jego nasilenia. Są to zatem zaburzenia świadomości po ciężkich urazach, nierzadko wręcz stany minimalnej świadomości, zaburzenia orientacji, brak świadomości swoich deficytów czy zaburzenia samooceny i możliwości oceny ryzyka.

Nad świadomością można pracować na wiele sposobów, a jedną z metod jest stymulacja sensoryczna i multisensoryczna czyli reagowanie na bodźce wzrokowe, dźwiękowe i dotykowe, jak również stopniowa aktywizacja układów wzbudzenia, istotna w stanach obniżonej świadomości. Wprowadzany jest również trening orientacji poprzez codzienne ugruntowywanie informacji o czasie, miejscu i sytuacji, tworzenie tablic orientacyjnych oraz wprowadzanie powtarzalności dnia. W ramach terapii nakierowanej z kolei na odkrywanie deficytów, terapeuta pomaga pacjentowi zauważać błędy i je analizować, prowadząc do stopniowego wzrostu samokontroli i bezpieczeństwa. W ramach terapii świadomości oceniane jest także zachowanie w ramach realnych aktywności, np. w kuchni, które jest następnie omawiane pod kątem zidentyfikowanych trudności.  

Kiedy rehabilitacja poznawcza jest skuteczna?

Rehabilitacja neuropsychologiczna procesy poznawcze i emocjonalne, jak każdy inny typ rehabilitacji musi mieć przede wszystkim zindywidualizowany charakter, ponieważ każdy pacjent ma inny profil deficytów. Oznacza to, że plan terapeutyczny musi być szyty na miarę, uwzględniając mocne strony oraz cele życiowe pacjenta. Ważną zasadą jest również praca z pacjentem w kontekście funkcjonalnym, czyli przenoszenie ćwiczeń do realnego życia, ponieważ sama poprawa w zadaniach symulowanych na komputerze nie gwarantuje poprawy funkcjonowania w rzeczywistych sytuacjach. Dla pełnego wykorzystania możliwości mózgu istotna jest również powtarzalność i intensywność podejmowanej terapii, czyli jej regularność oraz stopniowanie trudności, co pozwala w pełni skorzystać z potencjału mózgu ludzkiego, jaki daje jego neuroplastyczność.

Prowadząc terapię poznawczą pacjenta, korzysta się ze wsparcia multidyscyplinarnego zespołu specjalistów takich, jak neuropsycholog, fizjoterapeuta, logopeda, terapeuta zajęciowy, psycholog kliniczny czy lekarz prowadzący. Nie można też w całym procesie terapeutycznym pomijać edukacji i wsparcia rodziny. To bliscy bowiem będą najbliżej pacjenta, zatem muszą oni wiedzieć, jak chorego wspierać, a nie wyręczać, jak mu pomagać w organizacji dnia oraz w jaki sposób stymulować jego pamięć i uwagę, aby było to bezpieczne. Plan terapii powinien być także modyfikowany w zależności od osiąganych wyników, stąd ważna rola monitorowania efektów prowadzonych działań. Systematyczne testy, dzienniki postępów i obserwacje funkcjonalne zmniejszają ryzyko stagnacji i pozwalają korygować plan terapii, czyniąc ją przez to bardziej efektywną.

Jakie mogą być realne efekty rehabilitacji poznawczej?

To, jakie terapia poznawcza efekty przyniesie zależy od różnych czynników, a w szczególności od rodzaju uszkodzenia mózgu, czasu, jaki upłynął od urazu, wieku pacjenta, a także jego motywacji i wsparcia ze strony otoczenia. Generalnie, za pomocą terapii poznawczej, możliwe jest znaczące zwiększenie sprawności poznawczej, poprawienie samodzielności w czynnościach życia codziennego, wzrost poczucia kontroli i redukcja lęku. Pacjenci po terapii częściej wracają do pracy, edukacji czy pełnienia ról społecznych, a nawet jeśli pacjent nie powróci do dawnej sprawności sprzed urazu czy udaru mózgu, to w większości takich przypadków można osiągnąć znaczną poprawę jakości życia.

Rehabilitacja poznawcza to niewątpliwie złożony proces, ale przy tym bardzo skuteczny w przywracaniu funkcji umysłowych po uszkodzeniu mózgu. Łącząc w sobie trening neuropsychologiczny, strategie kompensacji, techniki funkcjonalne, edukację rodziny i wykorzystanie neuroplastyczności mózgu usprawnia pracę nad uwagą, pamięcią i świadomością pacjentów, którzy dzięki temu odzyskują samodzielność, poczucie sprawczości i lepszą jakość życia.

Zachęcamy także do zapoznania się z historiami naszych Pacjentów  Historie pacjentów – Comfort Life

lekarzy i fizjoterapeutów

zadowolonych pacjentów

> 0

profesjonalnych sprzętów do rehabilitacji