Najczęstsze powikłania po udarze

Udar mózgu jako jeden z najpoważniejszych stanów medycznych może prowadzić do trwałych konsekwencji zdrowotnych. Powikłania po udarze mogą różnić się w zależności od jego rodzaju, lokalizacji oraz szybkości podjęcia leczenia, ale również od czasu, jaki upłynął od tego zdarzenia. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia rehabilitacja mają zdecydowanie najistotniejsze znaczenie dla zminimalizowania jego skutków. Jakie są najczęstsze powikłania poudarowe, co je wywołuje oraz jakie są sposoby radzenia sobie z nimi?   

Jakie są główne ruchowe następstwa udaru?

Powikłania po udarze mózgu występują zarówno bezpośrednio po nim, ale mogą też pojawić się dopiero po dłuższym czasie, nawet po roku od zdarzenia, kiedy oprócz takich samych problemów jak w ostrej fazie można zaobserwować pojawienie się nowych, wcześniej niezidentyfikowanych u danego pacjenta.

Jednym z głównych następstw udaru są problemy z poruszaniem się, a często również częściowy paraliż. Te dolegliwości objawiają się poprzez niedowład czyli osłabienie siły mięśniowej lub całkowitą utratę ruchomości jednej strony ciała. Towarzyszą temu także problemy z koordynacją ruchową i utrzymaniem równowagi. Dzieje się tak dlatego, że udar powoduje uszkodzenie obszarów mózgu odpowiedzialnych za kontrolę ruchów.  Zarówno bezpośrednio po udarze, jak i w okresie kolejnych miesięcy u pacjentów można zaobserwować często znaczny deficyt ruchowy, nierzadko połączony z lękiem przed poruszaniem się w wyniku np. wcześniejszych upadków lub urazów wynikających z choroby.

Podstawą rehabilitacji u pacjenta z ograniczoną ruchomością bezpośrednio po udarze, jak i w późniejszym okresie, niejednokrotnie wieloletniej jest fizjoterapia oraz kinezyterapia, pomagające w odbudowie siły mięśniowej i poprawie mobilności chorego. Niekiedy też konieczne jest korzystanie przez pacjenta z przyrządów  pomocniczych przy poruszaniu się i przemieszczaniu, takich jak laski, chodziki czy wózki inwalidzkie. 

Powikłania udaru mózgu to także spastyczność mięśni oraz towarzyszące jej dolegliwości bólowe. Przejawem jest tu sztywność mięśni i kłopoty z ich rozluźnieniem, a także tzw. ból neuropatyczny czyli wynikający z uszkodzenia nerwów. Jest to efektem uszkodzenia mózgu, które zakłóca sygnały na linii mózg – mięśnie. Standardowym postępowaniem rehabilitacyjnym jest tu fizjoterapia, a także masaże rozluźniające mięśnie. Niezbędna może się też okazać terapia lekami, które nie tylko działają przeciwbólowo, ale także rozluźniająco.

Zaburzenia o charakterze poznawczym oraz problemy z mową

Zaburzenia mowy i języka czyli inaczej afazja to częste powikłania udaru, objawiające się trudnościami z mówieniem, jak również rozumieniem mowy, pisaniem oraz czytaniem. Często pacjenci tracą również zdolność do wyrażania myśli lub ich formułowania, co jest następstwem uszkodzenia lewego płata mózgu, odpowiedzialnego za funkcje językowe. W takich przypadkach niezbędna jest rehabilitacja logopedyczna, która obejmuje ćwiczenia mowy, ale także uczy wykorzystywania alternatywnych metod komunikacji, takich jak obrazki czy aplikacje wspomagające mowę. 

Pacjentów dotykają także demencja poudarowa oraz zaburzenia poznawcze, co przejawia się przede wszystkim w postaci problemów z pamięcią, koncentracją czy podejmowaniem decyzji, ale także jako trudności z planowaniem czy rozwiązywaniem problemów. Takie następstwa wynikają z uszkodzenia przez udar tych obszarów mózgu, które odpowiadają właśnie za funkcje poznawcze. W takich przypadkach postępowanie rehabilitacyjne skupia się na terapii neuropsychologicznej oraz ćwiczeniach stymulujących mózg. Może również zostać wprowadzona farmakoterapia wspomagająca funkcje poznawcze w przypadku wystąpienia demencji poudarowej.  

W związku z tym, że udar może wpłynąć na mięśnie i nerwy odpowiedzialne za proces połykania u niektórych pacjentów może dojść do powikłań po udarze mózgu w postaci zaburzenia jakim jest dysfagia czyli trudności w połykaniu pokarmów i płynów.  Z tych problemów wynika natomiast ryzyko zachłyśnięcia się bądź aspiracji pokarmu do płuc, co skutkuje często infekcjami, z zapaleniem płuc włącznie. W przypadku pojawianie się tego typu następstw konieczna jest konsultacja z logopedą, który specjalizuje się w terapii tego schorzenia, jak również zmiana w diecie, a w szczególności w konsystencji pokarmów – spożywanie pokarmów miękkich lub też zagęszczanie płynów. 

Co mówią o nas nasi Pacjenci?

Ten ośrodek to naptawde świetne miejsce na rehabilitację!! Mój tata szybko wrócił do stanu przed wypadkiem , bardzo miła i pomocna opieka!! , ośrodek zadbany a jedzenie dosłownie rewelacja!! bardzo smaczne, świeże oraz różnorodne dla każdego coś dobrego, z czystym sumieniem mogę polecić ������❤️

Jestem po wypadku samochodowym nie chodziłem ,nie mogłem zginąć nóg trafiłem do nich z wyprostowanymi nogami tam spędziłem 5 tygodni,dzięki rehabilitacji w ujeździe i Pani Gercie wyjechałem na wózku zginały mi się kolana pierwszy raz po prawie 2miesiacach mnie pilnowali dzięki nim zaczynam chodzić o kulach naprawde polecam z całego ♥️

Jestem bardzo zadowolona z przebiegu rehabilitacji ! Opiekunki bardzo uczynne i grzeczne. Pozdrawiam cały zespół ośrodka Comfort Life!

Gorąco Polecam ośrodek rehabilitacyjny Comfort Life jestem bardzo zadowolona z pobytu i rehabilitacji. Bardzo życzliwy personel (Fizjoterapeuci i Opiekunowie)

5 gwiazdek na zachętę. Osrodek jak najbardziej fajny i przyjemny, na plus pod każdym względem, mimo kilku małych minusików od których zacznę. Jedzenie - dla osoby młodej 30-40lat male porcję, brak dokładek(potem juz można było brać). Brak przycisku sos w toaletach. Obsługa ma swój schowek na ręczniki czy poszewki w szafie pacjentów w pokoju. Powoduje to lekki dyskomfort. Mały teren by pochodzić poza budynkiem. Łóżka trochę skrzypiące, nie można się po cichu obrucic ale do tego idzia się przyzwyczaić. Materac wygnieciony bardo i to w takim fatalnym miejscu że pierwsze 2 noce to musiałem się przestawić na spanie bliżej krawędzi i z pupą w dole. Mi się trafił za krotki materac i zrobili wstawkę tyle że że skóry/ceraty a było to mało przyjemne dla pięt. Górne piętra za to mocno gorąco. Czasami odnosiłem wrażenie że pacjent względem kierowniczki jest pozostawiony tak samopas. Jest przyjęcie, kasa wpłynęła i tak samo przy wypisie, o której pacjent wychodzi to już nikogo nie interesuje. Z plusów, których jest cała masaa to smak jedzenia, bardzo smaczne, nie jałowe co jest plusem. Obsługa bardzo młoda obrotna o co się nie poprosi to pomogą. Czysto, każdego dnia sprzątanie. Pokoje takie w stylu bardziej hotelowym, nie szpitalnym. Tv darmowy. Trochę mały ale to zależy od pokoju. Rehabilitacja - spora załoga poprzez masażystów fizjoterapeutów, logopedów czy psychologów. Każdy miły pierwsze co to zapoznanie z pacjentem i rozpisanie programu. Potem pilnowanie by się wyrobił i nie oszukiwał sam siebie. Tutaj widać, bywały takie dni gdzie przydała by się jedna osoba więcej lub dwie ale wtedy Ci co byli wchodzili na wyższy poziom i pracowali z dwoje by każdy poczuł się zaopiekowany. Miła atmosfera bo terapeuci każdego znają z imienia i nazwiska. Panie sprzątające też obrotna bardzo też znaja pacjentów z imienia. Duża jadalnia na której można się swobodnie spotkać z rodziną i coś zjeść kącik herbaciano kawowy do woli i ładny taras że stoliczkami i krzesełkami. Wiele plusów mogl bym wymienić ale najważniejszym jest uruchomienie lewych palcy i ich zgięcia w dół. Reszta jak to powiedzieli, trzeba chodzić i samo się wychodzi. Pokazali zestaw ćwiczeń jakie zalecają do domu.

Mój tata (90 lat) przebywał w ośrodku rehabilitacyjnym przez 4 tygodnie. Jesteśmy bardzo wdzięczni całemu personelowi za opiekę, życzliwość i cierpliwość. Widać było, że pracują tam ludzie z sercem do pacjentów. Opieka była bardzo dobra, a tata był zawsze zadbany i traktowany z szacunkiem. Na plus zasługuje również wyżywienie oraz ogólna organizacja pobytu – wszystko było na dobrym poziomie. Trzeba jednak pamiętać, że w rehabilitacji bardzo dużo zależy od samego pacjenta i jego chęci walki o sprawność. Jeszcze raz dziękujemy wszystkim pracownikom za ich pracę, cierpliwość i serce okazywane pacjentom.

Zachęcamy także do zapoznania się z historiami naszych Pacjentów  Historie pacjentów – Comfort Life

profesjonalnych sprzętów do rehabilitacji

Jakie są następstwa natury psychicznej?

Nierzadko pacjentów dotykają powikłania po udarze niedokrwiennym mózgu bądź powikłania po udarze krwotocznym mózgu w postaci problemów emocjonalnych związanych z ich sytuacją zdrowotną, a co za tym idzie także życiową, włącznie z popadaniem w depresję. Objawy takich problemów to uczucie smutku, beznadziei i utraty zainteresowania codziennymi czynnościami, ale także nagłe, niekontrolowane zmiany nastroju.  Takie zaburzenia są wynikiem biologicznych zmian zachodzących w mózgu po udarze, jak również psychologiczną reakcją na utratę sprawności i samodzielności.  W takim przypadku pacjent powinien brać udział w terapii psychologicznej indywidualnej bądź grupowej. 

Jakie jeszcze powikłania mogą towarzyszyć udarowi?

Do częstych problemów osób po udarze, które często mają wtórny charakter, są np. problemy z trzymaniem moczu oraz problemy z jelitami, a konkretnie zaparcia wynikające z ograniczonej mobilności i niewielkiej aktywności ruchowej, bądź problemy z kontrolowaniem wydalania. W takim wypadku zalecane są regularne ćwiczenia wzmacniające mięśnie dna miednicy, a w skrajnych przypadkach także zastosowanie cewnika bądź leków regulujących pracę pęcherza. 

Po przejściu udaru istnieje spore ryzyko, że przydarzy się on tej samej osobie kolejny raz. Ryzyko jest większe, szczególnie w okresie pierwszego roku po zdarzeniu, a przyczyną mogą być tu nieprawidłowo kontrolowane czynniki ryzyka – m.in. nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy hipercholesterolemia. Zatem u osób po udarze, poza rehabilitacją zalecane są też regularne wizyty kontrolne u lekarza oraz profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych. Do tego powinna zostać włączona zdrowa dieta, ruch i pozbycie się nałogów, w szczególności palenia papierosów.

U niektórych chorych po udarze pojawiają się także problemy ze wzrokiem, przejawiające się podwójnym widzeniem, utratą części pola widzenia czy trudnościami z oceną odległości.  Następstwo takie pojawia się wówczas, gdy do udaru doszło w obszarach mózgu, które są odpowiedzialne za kontrolowanie wzroku. Pacjent w takiej sytuacji powinien zostać poddany terapii widzenia, obejmującej m.in. ćwiczenia wzmacniające funkcje wzrokowe.

I jeszcze jedna z częstszych kategorii następstw poudarowych – problemy sercowo-naczyniowe, przejawiające się np. migotaniem przedsionków czy podwyższonym ryzykiem zawału serca, ponieważ udar często współwystępuje z chorobami z tej kategorii. W takiej sytuacji stosuje się leki obniżające ciśnienie krwi i poziom cholesterolu, a pacjent powinien być pod stałą opieką kardiologiczną.   

Udar mózgu powikłania bywają różnorodne, mogą pojawiać się bezpośrednio po nim lub też dopiero po kilku czy kilkunastu miesiącach od zdarzenia i wpływać przy tym na wiele aspektów życia chorego. Każdy przypadek oczywiście jest indywidualny, a sukces rehabilitacji zależy w dużej mierze od wczesnej interwencji, ale także zaangażowania pacjenta oraz współpracy z zespołem specjalistów, w tym neurologów, fizjoterapeutów, logopedów czy psychologów. Bardzo istotne jest również wsparcie bliskich, zapewnienie pacjentowi właściwej opieki oraz konsekwencja w działaniu, co łącznie może się przyczynić do znaczącej poprawy jakości życia po udarze.